De coldcase vermissing van Monika Tanova - Rotterdam - 30-12-2010
Auteur: A.B.
Op donderdag 30 december 2010 verdween de 25-jarige Bulgaarse Monika Tanova uit Rotterdam. Die ochtend verliet zij samen met haar schoonmoeder hun woning aan de Pleinweg in Rotterdam-Zuid en reisde naar metrostation Slinge. Rond 09.02 uur verliet Monika daar het station. Plein 1953, waar zij wekelijks de Zelfkrant verkocht op een vaste plek voor de Aldi, ligt op enkele minuten lopen van het station. Het is niet bekend of Monika die dag naar Plein 1953 is gegaan of daar daadwerkelijk krantjes heeft verkocht. Ook is onbekend waar zij daarna is geweest. Die middag verscheen zij niet op een afspraak met haar vriend. Sindsdien ontbreekt ieder spoor van haar.
Monika heeft een getinte huid, donker haar en bruine ogen en is 1,60–1,65 m lang. Ten tijde van haar verdwijning droeg zij haar lange haar in een paardenstaart. Ze had die dag een rode rugzak bij zich.
Over Monika
Monika Ivanova Tanova werd geboren op 4 september 1985 in Montana (noordwest Bulgarije) en wordt in sommige Bulgaarse media aangeduid als Roma-vrouw. Ze groeide op als de middelste van drie kinderen. Haar omgeving omschrijft haar als een zachtaardig en gelovig persoon. Ze bezocht geregeld de Bulgaria Holy Fire Int. Church aan de Wolphaertsbocht in Rotterdam en had een goede band met haar familie. Monika had geen crimineel verleden en verkeerde niet in verdachte kringen.
In januari 2010 kwam Monika naar Nederland, waar ze introk bij haar ouders aan de Schoklandsestraat in Rotterdam. Na een kortstondige baan in een komkommerkwekerij in Mijnsheerenland keerde ze in mei van dat jaar terug naar Bulgarije omdat ze geen vast werk kon vinden. Daar ontmoette ze haar zes jaar jongere Bulgaarse vriend, die op dat moment al in Nederland woonde.
In juli 2010 keerde Monika dan ook terug naar Nederland. Ze trok in bij haar vriend en schoonmoeder en had verschillende werkzaamheden. Zo verkocht ze een tijdje parfum voor een marktkoopman op het Afrikaanderplein, verkocht ze wekelijks op wisselende dagen de Zelfkrant op haar vaste plek voor de Aldi aan Plein 1953 en deed ze schoonmaakwerk. Soms werd ze daarvoor gevraagd door Aldi-klanten die haar daar kenden, soms bood ze haar diensten zelf aan.
Vlak voor haar plotselinge verdwijning eind december 2010 wees niets erop dat Monika vrijwillig wilde vertrekken. Volgens haar ouders keek ze uit naar de jaarwisseling met haar familie. Haar zus en zwager waren daarvoor vanuit Italië naar Nederland gekomen. Na de feestdagen zou Monika met hen naar Bulgarije reizen om daar een arts te bezoeken vanwege haar rugklachten. In juli 2011 zou zij daar bovendien met haar vriend trouwen. Haar vader benadrukt dat Monika uiterst voorzichtig was, nooit zomaar bij een vreemde in de auto zou stappen en haar familie nooit bewust in zo'n grote ongerustheid zou achterlaten zonder iets van zich te laten horen.
Tijdlijn donderdag 30 december 2010
Gaten in de tijdlijn
Waar Monika verbleef tussen haar vertrek bij metrostation Slinge en de geplande afspraak met haar vriend, blijft onduidelijk. Hoewel niemand haar die ochtend daadwerkelijk heeft gezien, wijzen sporen er wel op dat ze mogelijk bij de Aldi is geweest. Het personeel herinnerde zich dat ze vanwege haar rugklachten altijd op een krukje zat dat in de bedrijfskantine werd bewaard. Op de dag van haar verdwijning stond dit krukje buiten, net als de vuilniszak waarin Monika gewoonlijk het zwerfvuil rond de winkelwagens verzamelde. Voor zover bekend noemde zij in geen van de beschikbare telefoongesprekken de naam of het adres van de persoon bij wie zij die dag zou gaan schoonmaken.
Het politieonderzoek
De vermissing kreeg in januari 2011 voor het eerst landelijke aandacht via Opsporing Verzocht. Later dat jaar werd opnieuw via de media aandacht gevraagd, wat enkele nieuwe tips opleverde.
Op 4 september 2012 startte de Rotterdamse politie een grootschalige zoekactie naar Monika, waarbij burgerhulp centraal stond. Hiervoor werden de website helpmonikavinden.nl gelanceerd en delen van het politiedossier online gedeeld. Burgers werden gevraagd de informatie te beoordelen en mogelijke scenario's aan te dragen. In Pendrecht werden die dag flyers verspreid en 'voetstappen' op straat aangebracht. Ook Opsporing Verzocht besteedde opnieuw aandacht aan de zaak. Daarnaast werd via contacten met Bulgaarse media aandacht gevraagd voor haar vermissing, onder meer via de Bulgaarse Nationale Televisie (BNT).
De zoekactie leverde ruim 250 reacties op, maar de gouden tip zat er niet bij. Gesprekken met mensen uit haar omgeving en politiecontroles naar aanleiding van mogelijke zichtmeldingen in Nederland, onder meer in de prostitutie en als verkoopster van de Zelfkrant, leverden geen doorbraak op. De politie onderzocht diverse scenario's, waaronder vrijwillig vertrek (binnenland of naar Bulgarije), haar werk als schoonmaakster, gedwongen prostitutie of een misdrijf.
In 2013 werd Monika's dossier vergeleken met dat van Svetla Angelova, een eveneens vermiste Bulgaarse vrouw uit Rotterdam-Zuid die ook als schoonmaakster werkte. Bovendien straalden de telefoons van beide vrouwen voor het laatst aan bij een mast op de Scherpenhoek. Dit leverde echter geen nieuwe aanknopingspunten op, waardoor de zaak langzaam koud werd.
Openstaande onderzoekslijn
De Zelfkrant verscheen officieel alleen in Den Bosch, Tilburg en Arnhem, en had, voor zover bekend geen distributiepunt in Rotterdam. Toch werd de Zelfkrant, tegen de afspraken in, ook buiten deze plaatsen verkocht. Veelal door Bulgaarse en Roemeense verkopers. Hoe Monika in Rotterdam aan haar kranten kwam is niet bekend, maar het roept de vraag op of zij slachtoffer kan zijn geworden van een crimineel netwerk. Rond de straatkrantverkoop bestonden destijds namelijk concrete aanwijzingen voor uitbuiting. Er zijn bovendien berichten over verkopers die door concurrerende verkopers werden bedreigd. Ook zijn er gevallen bekend waarbij straatkrantverkopers werden gedwongen hun verdiensten af te staan en om lange dagen te werken. In latere jaren volgden veroordelingen wegens mensenhandel waarbij straatkrantverkopers waren uitgebuit. Het is niet bekend of de politie dit mogelijke spoor destijds heeft onderzocht.
Alle inspanningen ten spijt werd Monika tot op heden niet gevonden en raakten de aanknopingspunten uitgeput. Het wachten is nu op die ene cruciale tip die het onderzoek direct weer in beweging kan brengen.
Informatie en tips
De familie van Monika wacht nog steeds op antwoorden. Mogelijk zijn er mensen die meer weten over wat er maar haar is gebeurd, maar die daar nooit over hebben gesproken. Weet u iets? Meld het dan alstublieft via onderstaand formulier. Als u anoniem wilt blijven, kunt u het vakje aanvinken. U blijft dan gegarandeerd anoniem.
Uw melding wordt beoordeeld door ons professionele onderzoeksteam, dat bestaat uit voormalig rechercheurs en ervaren onderzoekers. Zij werken volledig onafhankelijk en nemen elke tip serieus. Wanneer informatie relevant is voor een lopend politieonderzoek, zorgen wij ervoor dat onze bevindingen via de juiste kanalen bij de politie terechtkomen.
Stichting Coldcasezaken maakt gebruik van informatie uit open bronnen en onze pagina's zijn meestal een mix van (nieuws)berichten die wij zo veel mogelijk in onze eigen woorden vormgeven op de website. We maken vaak gebruik van artikelen uit nationale kranten(archieven) van o.a. Vandaagenmorgen, Sivola, NU, Rijnmond, De Telegraaf, het AD, etc. Voor een complete lijst van onze bronnen verwijzen wij u graag naar deze pagina. In dit geval hebben wij o.a. in het bijzonder gebruik gemaakt van informatie uit het tv programma 'Graf zonder naam'.
Indien u van mening bent dat er teksten of afbeeldingen in strijd zijn met het intellectueel eigendom dan verzoeken wij u om contact op te nemen. Op geen enkele wijze wordt door ons platform bewust onrechtmatig gebruik gemaakt van het intellectueel eigendom van anderen en betrachten wij uiterste zorgvuldigheid. De stichting is een non-profit organisatie en leunt volledig op vrijwilligers.