Nieuwe DNA-methode biedt hoop voor identificatie van het Meisje van Teteringen
Op eerste kerstdag 1990 vonden wandelaars in het bos bij de Cadettenkamp in Teteringen, vlak bij de A27, het lichaam van een jong meisje. Ze was tussen de 15 en 25 jaar oud, ongeveer 1,63 meter lang en ernstig vermagerd. Haar donkere haar was kort geknipt. Op haar lichaam zaten brandwonden van sigaretten. Alles wijst erop dat ze wekenlang is vastgehouden en mishandeld voordat ze stierf.
Wie haar daar heeft achtergelaten, deed dat met zorg. Ze lag in een groot stuk vloerkleed gewikkeld, bedekt met een groene deken, met een rode doek over haar hoofd. Ze droeg een rode coltrui van het merk Carine, dat in die tijd alleen in België werd verkocht, en een bordeauxrode ribfluwelen broek. Schoenen, sokken en ondergoed had ze niet aan. Volgens de sectie lag ze daar mogelijk al sinds 20 december, wat ook overeenkomt met het buurtonderzoek.
Jaren later meldden zich twee getuigen. Zij hadden rond die tijd twee mannen en een vrouw uit het bos zien komen, en daar ook een vloerkleed gezien. Wie die drie mensen waren, is nog steeds onbekend. Na de vondst zijn meerdere mensen aangehouden, maar de zaak werd niet opgelost. Er staat nog altijd een beloning van € 15.000 voor de gouden tip.
Al bijna 36 jaar ligt ze begraven op de begraafplaats aan de Groenstraat in Teteringen, tegenover de Sint-Willibrordkerk. Niemand weet wie ze is, waar haar familie is of wat er met haar is gebeurd. Ze staat bekend als het Meisje van Teteringen.
Op 4 november 2026 maakte Stichting Coldcasezaken een bewegend portret van haar. Met dit portret hopen we dat iemand haar herkent en dat eindelijk duidelijk wordt wie deze jonge vrouw was.
Maar er is mogelijk nog een andere manier om haar identiteit te achterhalen. Een recente ontwikkeling in een Limburgse moordzaak laat zien dat een nieuwe DNA-methode zelfs na tientallen jaren nog onverwachte aanknopingspunten kan opleveren.
Een doorbraak in Limburg
Op 14 augustus 2004 werd het echtpaar Leukel in hun woning in Berg en Terblijt overvallen. Sjef Leukel (68) overleefde de aanval niet. Zijn vrouw raakte zwaargewond en lag tien dagen in coma. De dader is tot op de dag van vandaag niet geïdentificeerd.
Eind oktober 2026 maakte het Openbaar Ministerie bekend dat er in deze zaak, bekend als de Heuvelmoord, een nieuw aanknopingspunt is gevonden. Het DNA van de vermoedelijke dader is vergeleken met profielen uit een genealogische DNA-databank. Daarbij zijn twee personen in de Verenigde Staten gevonden die mogelijk familie zijn van de dader. Nederland heeft inmiddels een rechtshulpverzoek ingediend om dit spoor verder te onderzoeken.
De zaak is daarmee nog niet opgelost. Maar na 22 jaar zonder doorbraak is er voor het eerst een concreet nieuw aanknopingspunt. Het laat zien welke mogelijkheden genealogisch DNA-onderzoek biedt.
Hoe werkt genealogisch DNA-onderzoek?
Miljoenen mensen wereldwijd laten hun DNA onderzoeken om hun familiegeschiedenis en stamboom in kaart te brengen. Een deel van hen geeft toestemming om hun DNA-profiel ook te laten gebruiken voor opsporingsonderzoek.
Het Nederlands Forensisch Instituut kan van biologisch sporenmateriaal een speciaal DNA-profiel maken waarmee ook verre familiebanden kunnen worden onderzocht. Dat profiel wordt vervolgens vergeleken met profielen in daarvoor geschikte genealogische databanken.
Wanneer er bijvoorbeeld een achterneef of verre nicht wordt gevonden, kunnen onderzoekers via stamboomonderzoek, historische archieven en bevolkingsregisters verder terugzoeken. Uiteindelijk kan dat leiden naar een persoon die zelf nooit een DNA-test heeft gedaan en dus ook niet in de databank staat.
In de Verenigde Staten zijn op deze manier al talrijke oude misdrijven opgelost. Een bekend voorbeeld is de identificatie van de Golden State Killer in 2018.
Het Openbaar Ministerie heeft deze methode sinds 2023 getest bij zes Nederlandse cold cases. In twee zaken leverde dat een nieuw aanknopingspunt op. Onlangs werd bekend dat het OM genealogisch DNA-onderzoek nu blijven inzetten bij ernstige zaken waarin andere onderzoeksmogelijkheden zijn uitgeput. Daarvoor is toestemming van de rechter-commissaris nodig.
Niet alleen voor het opsporen van daders
De mogelijkheden van deze methode reiken verder dan het identificeren van onbekende daders. Genealogisch DNA-onderzoek kan namelijk ook helpen bij het achterhalen van de identiteit van onbekende overleden personen.
Het OM nam daarom in de proef ook vier zaken van onbekende doden mee: drie uit Amsterdam en één uit Maastricht. Hoewel dit onderzoek nog geen resultaat heeft opgeleverd, betekent dat niet dat identificatie onmogelijk is.
Juist voor deze groep kan een internationale genealogische databank van grote betekenis zijn. Familieleden hoeven immers nooit in aanraking te zijn geweest met de politie om via hun DNA toch een aanknopingspunt te vormen.
Kan deze methode het Meisje van Teteringen identificeren?
Van het Meisje van Teteringen is DNA beschikbaar. Dat staat vast, want in 2006 werd haar lichaam opgegraven om DNA af te nemen. Een vergelijking met de bestaande politiedatabanken leverde destijds echter geen match op.
Dat betekent echter niet dat haar familie niet te vinden is. Politiedatabanken bevatten voornamelijk DNA-profielen van personen die op een bepaalde manier met politie en justitie in aanraking zijn gekomen. Familieleden van het meisje hoeven daar vanzelfsprekend niet tussen te staan.
Volgens Interpol heeft de jonge vrouw waarschijnlijk minimaal vijf jaar in Nederland of een buurland gewoond. Daarbij worden België, Frankrijk, Luxemburg en Duitsland genoemd. Haar familie kan zich inmiddels overal ter wereld bevinden.
En precies daar ligt de mogelijke meerwaarde van genealogisch DNA-onderzoek. Een familielid dat ooit uit persoonlijke interesse een DNA-test heeft laten uitvoeren, kan al voldoende zijn om een nieuwe onderzoekslijn te openen. Zelfs wanneer dat familielid duizenden kilometers verderop woont.
Geef het Meisje van Teteringen deze kans
Theo Jongedijk, voormalig journalist van de Telegraaf, die jarenlang onderzoek deed naar de zaak en er een boek over schreef, pleit al geruime tijd voor het opnemen van haar DNA in internationale genealogische databanken. Stichting Coldcasezaken schaart zich volledig achter deze oproep en wil hier nadrukkelijk werk van maken.
De recente ontwikkelingen in de Heuvelmoord laten zien dat genealogisch DNA-onderzoek nieuwe mogelijkheden kan bieden, zelfs wanneer een zaak al tientallen jaren vastgelopen lijkt. Voor het Meisje van Teteringen kan deze methode mogelijk de sleutel zijn tot het vinden van haar familie en het achterhalen van haar identiteit.
Een dringende oproep aan het OM
Stichting Coldcasezaken roept het Openbaar Ministerie op om het Meisje van Teteringen de mogelijkheid van internationaal genealogisch DNA-onderzoek te bieden. Wij hebben deze oproep inmiddels ook bij de politie neergelegd. De politie heeft ons laten weten onze vragen intern en met het Openbaar Ministerie te zullen bespreken. We zijn blij dat onze oproep op deze manier wordt opgepakt en hopen dat het overleg tot concrete vervolgstappen leidt.
Want achter dit dossier gaat een vrouw schuil die ooit een naam had, een familie en een leven. Al bijna 36 jaar ligt ze naamloos begraven, terwijl haar familie mogelijk nog altijd niet weet wat er met haar is gebeurd. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die bij deze zaak betrokken is, bij de politie én het Openbaar Ministerie, hetzelfde doel voor ogen heeft: achterhalen wie zij was, haar familie duidelijkheid geven en haar na al die jaren eindelijk haar naam teruggeven.
Reactie plaatsen
Reacties